Össs þá byrjar það

Hvenær fær maður nóg af þessari eyju? Líklega aldrei. Ég var staddur á skaki rétt vestan við Bjarnarey á m/b Öllara VE 123 með Hannesi, Haffa og Evu konu Haffa annan dag páska. Veðrið var eins og það gerist best á þessum tíma og ég fór að hugsa um hvað það er magnað að geta skotist út í náttúruna án þess að þurfa að keyra Miklubrautina í klukkutíma til að komast upp í Öskjuhlíð. Hér er allt sem útivistamanninn vantar.

Reykvíkingum leiðist ekki að mæra esjuna sína til hæstu hæða. Þessi hrúga á Kjalarnesinu er ekkert miðað við klettana okkar sem eru eins og Guð hafi möndlað við að teikna af list og ekki séð fram á að geta toppað, þannig að hann krotaði restina. (svona næstum) Einhverntíman töluðu gárungarnir um að ryðja esjuna niður og malbika í staðinn. Flott bílastæði.

Viðey er annað dæmi sem reykvíkingar eiga ekki orð yfir vegna fegurðleika. Við eigum 15 slíkar eyjar.

Við getum t.d. farið í göngu um eyjuna okkar án þess að vera keyrðir niður af hálfvitum í spandex-göllum sem eru svo "töff". Svo ég tali ekki um bátsferðir, úteyjatúrar í lunda og annað. Ahhhh yndisleg eyja. Jæja nóg komið í bili.

P.s. Reykvíkingar ekki móðgast. Þetta er bara svona!!!